Final Four: Οι 5+1 «σωματοφύλακες» του Ολυμπιακού που ήταν πανταχού παρόντες

Το πέμπτο σερί φάιναλ φορ του Ολυμπιακού, πέρα από ρεκόρ διάρκειας επιβεβαιώνει και τη συνέπεια ενός προγράμματος που εκπόνησε και εφάρμοσε στη δεύτερη «ερυθρόλευκη» θητεία του ο Γιώργος Μπαρτζώκας. Ο πρώτος Ελληνας προπονητής που κατέκτησε Ευρωλίγκα το 2013 και μάλιστα ο μοναδικός που τα έχει καταφέρει με ελληνική ομάδα (Ολυμπιακός), ο πρώτος Ελληνας σε συμμετοχές στην τελική φάση (επτά, με Ολυμπιακό τις έξι και με Λοκομοτίβ Κουμπάν άλλη μία), έχει επιβάλει ένα δικό του στιλ παιχνιδιού που βασίζεται στην καλή κυκλοφορία της μπάλας, την κίνηση μακριά από αυτή και τον αλτρουισμό που επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι φέτος ο Ολυμπιακός ήταν η πρώτη ομάδα στις ασίστ.

Ο τρόπος του έχει φέρει αποτελέσματα και με low budget ρόστερ, αλλά και με πιο… τσιμπημένο όπως το φετινό, που είναι το τρίτο ακριβότερο της διοργάνωσης μετά από εκείνα του Παναθηναϊκού και της Χάποελ Τελ Αβίβ.

Πολλοί θεωρούν ότι από τις πέντε αυτές συνεχόμενες παρουσίες, μεγαλύτερη έκπληξη διέπραξε η ομάδα του 2024, γιατί έφτασε μέχρι το Βερολίνο τη χρονιά που είχε χάσει τους δυο κορυφαίους παίκτες της προηγούμενης σεζόν: τον Σάσα Βεζένκοφ που μετακόμισε προσωρινά στο ΝΒΑ και τον Κώστα Σλούκα που μετακινήθηκε στον Παναθηναϊκό.

Βελιγράδι (2022), Κάουνας (2023), Βερολίνο (2024), Αμπου Ντάμπι (2025), Αθήνα (2026). Για το σύγχρονο μπάσκετ είναι μια μακρά διαδρομή που ψάχνει μια επιβράβευση με την πολυπόθητη κούπα, η οποία γλίστρησε μέσα από τα «ερυθρόλευκα» χέρια το 2023 στο Κάουνας. Τότε που ο Γιουλ με καλάθι στην εκπνοή την άρπαξε και την πήγε στη Μαδρίτη.

Οι 5×5

Εκτός από τον προπονητή, όλη αυτή τη διαδρομή έκαναν μαζί του και πέντε παίκτες που ήταν πανταχού παρόντες. Κατά σύμπτωση όλοι τους είναι παίκτες ρόλων κι όχι σούπερ σταρ, φτιάχνοντας μια ραχοκοκαλιά που δείχνει στην πράξη ότι ο κορμός εξασφαλίζει το μίνιμουμ της επιτυχίας. Το extra mile το περιμένεις από τους ακριβοπληρωμένους που ενίοτε τους πλαισιώνουν.

Ο ένας είναι ο αρχηγός Κώστας Παπανικολάου, ο οποίος διαδέχθηκε τον Σπανούλη και τον Πρίντεζη. Ο ρόλος του ήταν πάντα να υποστηρίζει και να συνδέει. Τόσο μέσα όσο κι έξω από το γήπεδο. Ειδικά την τελευταία διετία, που λόγω ηλικίας (36 πλέον) παίζει περισσότερο με την εμπειρία και το μυαλό και λιγότερο με το σώμα. Στο κοντέρ του «Παπ» είναι γραμμένα άλλα πέντε φάιναλ φορ, της εποχής που προηγήθηκε και ξεκίνησαν το 2010 στο Παρίσι τότε που ήταν ο πιτσιρικάς του ρόστερ. Ηταν βασικός και κομβικός στο back2back που συνέθεσε το 2012 στην Πόλη με τον Ιβκοβιτς και το 2013 στο Λονδίνο με τον Γιώργο Μπαρτζώκα.

Επαιξε επίσης στον χαμένο τελικό του 2017 στην Κωνσταντινούπολη που κέρδισε η οικοδέσποινα Φενέρμπαχτσε την εποχή του Γιάννη Σφαιρόπουλου.

Το δίδυμο Τόμας Γουόκαπ (34, 1,93) και Μουστάφα Φαλ (34, 2,18) ήταν οι «έξυπνες μεταγραφές» του καλοκαιριού του 2021. Είναι οι παίκτες που εκτοξεύθηκαν μέσω του Ολυμπιακού αλλά και συνέβαλαν τα μέγιστα στην αναβάθμισή του γιατί ταυτίστηκαν με το προπονητικό πλάνο. Ηταν η εποχή που σταμάτησε ο Σπανούλης και η ιδέα ήταν να πάψει η ομάδα να περιστρέφεται γύρω από έναν παίκτη που θέλει την μπάλα στα χέρια του και να αποφασίζει. Ο Γουόκαπ εξέφρασε στο μέγιστο βαθμό το μπάσκετ που είχε στο μυαλό του ο προπονητής με τη σκληράδα του στην άμυνα και με τη διάθεσή του να κάνει τους συμπαίκτες του ευτυχισμένους. Είναι αυτός που αποτελεί παράδειγμα για τη νοοτροπία και την ένταση που βγάζει είτε πρόκειται για εσωτερικό διπλό, είτε για ντέρμπι. Ο Γάλλος Φαλ θωράκισε τη ρακέτα με τον όγκο και το ύψος του και έγινε ο πλέι μέικερ ρακέτας με ικανότητα να πασάρει στους συμπαίκτες του. Φέτος το πιθανότερο είναι να μην μπει στη δωδεκάδα, γιατί προέρχεται από έναν σοβαρότατο τραυματισμό και δεν πρόλαβε να παίξει παρά ελάχιστα. Αλλωστε, η front line είναι σούπερ ενισχυμένη με την τριπλέτα Μιλουτίνοφ, Χολ και Τζόουνς.

Ο δυναμίτης

Ο τέταρτος είναι ο Σακίλ ΜακΚίσικ (36, 1,96), που αποκτήθηκε τον Φεβρουάριο του 2020 από την Μπεσίκτας και συστήθηκε με τα καρφώματά του σε ένα ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό αναγκάζοντας τον Ρικ Πιτίνο που τότε καθόταν στο τιμόνι του «τριφυλλιού» να χαρακτηρίσει τη μεταγραφή του ως «την πιο επιδραστική μεσούσης της περιόδου». Ο Σακ, συνεχής πηγή ενέργειας, δύναμης, σκληρότητας, έκρηξης και αλλαγής ρυθμού, εξέλιξε το παιχνίδι του, απέκτησε περισσότερες επιλογές και καλύτερες αποφάσεις και από άγνωστος έφτασε να γίνει ο μακροβιότερος Αμερικανός στην ιστορία της ομάδας. Ούτε κι ο ίδιος το φανταζόταν…

Ο πέμπτος είναι ο Γιαννούλης Λαρεντζάκης (33, 1,96). Κι αυτός φέτος στην Ευρωλίγκα δεν έχει χώρο στη 12άδα (7 συμμετοχές), ειδικά μετά τις μεταγραφές του χειμώνα. Περισσότερο αξιοποιείται στο ελληνικό πρωτάθλημα. Ωστόσο τότε που το μπάτζετ ήταν πιο χαμηλό έγινε η απόδειξη πως ένας παίκτης με περιορισμένα αθλητικά προσόντα και «όπλο» το καλό σουτ μπορούσε να αναδειχθεί σε υψηλό επίπεδο μέσα από ένα συγκεκριμένο πλάνο, όπου δεν κάνει ο καθένας του κεφαλιού του.