Θλίψη σκόρπισε στον καλλιτεχνικό κόσμο – και σε όσους τον αγαπήσαμε μέσα από τις ταινίες και τις σειρές που συμμετείχε – η είδηση του θανάτου του σπουδαίο ηθοποιού Νίκου Καλογερόπουλο, που έφυγε ξαφνικά από τη ζωή την Κυριακή (9.8.26) σε ηλικία 74 ετών.

Ο Νίκος Καλογερόπουλος πέθανε στο Νοσοκομείο Κυπαρισσίας, όπου έμενε τα τελευταία χρόνια μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Ο ίδιος υπήρξε μία από τις ιδιαίτερες παρουσίες του ελληνικού θεάτρου, κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ποιητής και τραγουδοποιός, δεν περιορίστηκε ποτέ σε μία μόνο μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης, ακολουθώντας μια διαδρομή που συνδύαζε την υποκριτική με τη γραφή, τη μουσική και μια περισσότερο αντισυμβατική στάση απέναντι στην τέχνη.

Γεννήθηκε την 1η Αυγούστου 1952 στα Φιλιατρά Μεσσηνίας και σπούδασε στη δραματική σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη στην Αθήνα. Η πρώτη του επαφή με το θέατρο δεν ήταν μόνο ως ηθοποιός, αλλά και ως συγγραφέας, καθώς το 1976 παρουσίασε το έργο «Ο Μπαμπούλας» στο θέατρο ΚΑΒΑ.

Στην τηλεόραση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1975, στη μεταφορά του έργου του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται». Ακολούθησαν συμμετοχές σε σειρές όπως «Ο φωτογράφος του χωριού», «Μεθυσμένη πολιτεία», «Χαίρε Τάσο Καρατάσο» και «Όλη η δόξα, όλη η χάρη».

Το εμβληματικό «Ρεμπέτικο» και η «Λούφα και Παραλλαγή»

Η μεγάλη κινηματογραφική αναγνώριση ήρθε στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Το 1981 πρωταγωνίστησε στην ταινία «Μάθε παιδί μου γράμματα» του Θόδωρου Μαραγκού και τιμήθηκε για την ερμηνεία του στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Έναν χρόνο αργότερα συμμετείχε στην «Άρπα Colla», ενώ το 1983 ήρθε μία ακόμη σημαντική ερμηνεία, στο «Ρεμπέτικο» του Κώστα Φέρρη, για την οποία τιμήθηκε με βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Εκεί στο πλευρό της Σωτηρίας Λεονάρδου άφησε εποχή ως ρεμπέτης.

Το 1984, όμως, ήταν η χρονιά που συνδέθηκε όσο λίγες με το όνομά του. Στη «Λούφα και Παραλλαγή» του Νίκου Περάκη υποδύθηκε τον φαντάρο Γιάννη Παπαδόπουλο, έναν από τους χαρακτήρες της ταινίας που σατίρισε με ιδιαίτερο τρόπο τη στρατιωτική πραγματικότητα και την Ελλάδα της μεταπολίτευσης.

Η ερμηνεία του στον ρόλο του Γιάννη Παπαδόπουλου τού χάρισε το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Η ταινία αποτέλεσε έναν από τους χαρακτηριστικούς σταθμούς της καριέρας του και ο Καλογερόπουλος έγινε ευρύτερα γνωστός για έναν τρόπο υποκριτικής που μπορούσε να συνδυάζει το χιούμορ, τη σάτιρα και την κοινωνική παρατήρηση.

Το «Ρεμπέτικο» υπήρξε ένας ακόμη σημαντικός σταθμός στη διαδρομή του. Η ταινία του Κώστα Φέρρη, που καταγράφει την ιστορία του ρεμπέτικου και ανθρώπων που συνδέθηκαν με αυτό, έδωσε στον Καλογερόπουλο την ευκαιρία να κινηθεί σε ένα διαφορετικό κινηματογραφικό περιβάλλον.

Η παρουσία του στο «Ρεμπέτικο», όπως και στη «Λούφα και Παραλλαγή», αποτύπωνε μια πλευρά της καλλιτεχνικής του ταυτότητας που θα τον ακολουθούσε και αργότερα: την επαφή του με χαρακτήρες και ιστορίες που βρίσκονταν έξω από τα στενά όρια του καθωσπρεπισμού και της συμβατικής εικόνας.

Οι δυο ρόλοι «Στο Κάμπινγκ»

Ιδιαίτερη θέση στη διαδρομή του είχε και η τηλεοπτική σειρά της ΕΡΤ «Στο Κάμπινγκ», που προβλήθηκε το 1989 και ολοκληρώθηκε σε 13 επεισόδια.

Ο Νίκος Καλογερόπουλος εκεί είχε δυο ρόλους. Υποδύθηκε τον Μήτσο, αλλά και τον Μάιμο, έναν χαρακτήρα που δεν υπήρχε στην αρχική εκδοχή της ιστορίας και διαμορφώθηκε μέσα από τον αυτοσχεδιασμό του ίδιου του ηθοποιού.

Η αρχική ιδέα της ιστορίας ανήκε στον σεναριογράφο Κώστα Γκάτζιο, ο οποίος είχε γράψει τον Μήτσο έχοντας εξαρχής στο μυαλό του τον Νίκο Καλογερόπουλο. Ο Μάιμος προέκυψε στην πορεία, έπειτα από πρόταση του σκηνοθέτη Ανδρέα Θωμόπουλου. Ο Καλογερόπουλος δημιούργησε τον χαρακτήρα μέσα από τον αυτοσχεδιασμό.

Η ιδιαίτερη συνθήκη των γυρισμάτων συνέβαλε επίσης στον χαρακτήρα της σειράς. Οι συντελεστές ταξίδεψαν στο Τολό και έμειναν για μήνες στο ίδιο κάμπινγκ όπου πραγματοποιούνταν τα γυρίσματα. Η καθημερινή τους συνύπαρξη δημιούργησε μια διαφορετική σχέση μεταξύ ηθοποιών και συνεργείου, ενώ η σειρά απέκτησε διαχρονική παρουσία μέσα από τις επαναπροβολές της.

Από την υποκριτική στην ποίηση και το τραγούδι

Ο Καλογερόπουλος δεν αντιμετώπισε ποτέ την υποκριτική ως τη μοναδική του καλλιτεχνική διέξοδο. Παράλληλα με τον κινηματογράφο και την τηλεόραση έγραφε ποίηση, θεατρικά έργα και τραγούδια.

Το 1981 κυκλοφόρησε η πρώτη ποιητική του συλλογή, «Θετή Ταυτότης», ενώ το 1991 ακολούθησαν τα «Επιστρόφια». Έγραψε επίσης τα θεατρικά έργα «Σατιρικό των Ελλήνων» και «Οι κυνικοί ξανάρχονται».

Το 1994 κυκλοφόρησε τον δίσκο «Τα δέοντα», στον οποίο όλα τα τραγούδια ήταν σε μουσική και στίχους του ίδιου. Αυτή η πλευρά του Καλογερόπουλου ήταν χαρακτηριστική μιας πιο εναλλακτικής διαδρομής, μακριά από την εικόνα του ηθοποιού που περιορίζεται στην οθόνη. Η ποίηση, το τραγούδι, η συγγραφή και αργότερα η σκηνοθεσία αποτέλεσαν διαφορετικές εκφάνσεις της ίδιας καλλιτεχνικής αναζήτησης.

Η επιστροφή και το δεύτερο βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου

Μετά από μια περίοδο κατά την οποία είχε στραφεί περισσότερο στη μουσική, την ποίηση και το θέατρο, επέστρεψε στον κινηματογράφο στα τέλη της δεκαετίας του 1990.

Συμμετείχε στη «Θηλυκή εταιρεία» το 1999 και στην ταινία «Ένας κι ένας» το 2000. Για την ερμηνεία του στη δεύτερη ταινία τιμήθηκε ξανά με το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Έτσι έγινε ένας από τους ηθοποιούς που κατάφεραν να κερδίσουν δύο φορές τη συγκεκριμένη διάκριση.

«Οι ιππείς της Πύλου»

Το 2011 πέρασε πίσω από την κάμερα και έκανε το κινηματογραφικό σκηνοθετικό του ντεμπούτο με την ταινία «Οι ιππείς της Πύλου».

Στην ταινία δεν περιορίστηκε στη σκηνοθεσία. Υπέγραψε το σενάριο και τη μουσική, ενώ συμμετείχε και ως ηθοποιός. Η επιλογή αυτή συμπύκνωνε ουσιαστικά όλη την καλλιτεχνική του διαδρομή: υποκριτική, γραφή, μουσική και σκηνοθεσία στο ίδιο έργο.

Έναν χρόνο αργότερα συμμετείχε στο ντοκιμαντέρ του Αντώνη Μποσκοΐτη «Κατερίνα Γώγου: Για την αποκατάσταση του μαύρου», που ήταν αφιερωμένο στην ποιήτρια Κατερίνα Γώγου.

Η νέα ζωή στην Κυπαρισσία

Τα τελευταία χρόνια ο Νίκος Καλογερόπουλος είχε απομακρυνθεί από την έντονη καλλιτεχνική δραστηριότητα της Αθήνας και είχε επιλέξει να εγκατασταθεί στην περιοχή της Κυπαρισσίας. Σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Το Πρωινό» του Γιώργου Λιάγκα, στις 30 Δεκεμβρίου 2024, είχε μιλήσει για την απόφασή του να δημιουργήσει εκεί το «Τρενοτεχνείο», έναν πολυχώρο πολιτισμού στον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης, όπου φιλοξενήθηκαν θεατρικές και μουσικές παραστάσεις.

Ο ίδιος είχε εξηγήσει ότι η απόφασή του δεν είχε ως αφετηρία την αναζήτηση μιας πιο ήσυχης ζωής, αλλά την ανάγκη του να αλλάξει την εικόνα ενός εγκαταλελειμμένου χώρου. «Στο χωριό εγώ δεν πήγα για να κάνω καλύτερη ζωή. Πήγα για το Τρενοτεχνείο», είχε πει χαρακτηριστικά, περιγράφοντας πώς ο χώρος που είχε βρεθεί σε εγκατάλειψη μετατράπηκε σε σημείο πολιτισμού, όπου εμφανίστηκαν μεταξύ άλλων ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου και ο Σωκράτης Μάλαμας.

Στην ίδια συνέντευξη είχε αναφερθεί και στη διάρρηξη που είχε σημειωθεί στον χώρο. Παρά τη δυσκολία, είχε αντιμετωπίσει το περιστατικό ως μια ακόμη δοκιμασία, λέγοντας: «Κοίτα τη στάχτη που άφησες. Εγώ την κάνω χώμα. Ξανά φυτεύω απ’ την αρχή και τραγουδάω ακόμα».

Το όνομα του Ακράμ Μπουράς, που αγωνίζεται στη Λέφσκι Σόφιας, έχει έρθει αρκετές φορές στο προσκήνιο το τελευταίο διάστημα για την ΑΕΚ, με διάφορα δημοσιεύματα να συνδέουν τον μέσο της ομάδας από τη Βουλγαρία με τους «κιτρινόμαυρους».

Μάλιστα, δηλώσεις για την εν λόγω υπόθεση είχε κάνει και ο ατζέντης του παίκτη, Νεσίμ Ντριντί, στο «maghreb-foot.com», αναφέροντας: «Δεν πιστεύω ότι ο Ακράμ Μπουράς θα παραμείνει στη Λέφσκι για ακόμη μία σεζόν. Βρισκόμαστε σε διαπραγματεύσεις με την πρωταθλήτρια Ελλάδας, ΑΕΚ, σχετικά με το ενδεχόμενο μεταγραφής του. Μιλάμε για πώλησή του κατά τη διάρκεια της θερινής μεταγραφικής περιόδου».

Από την πλευρά της ΑΕΚ πάντως δηλώνουν άγνοια για τα λεγόμενα του ατζέντη του Μπουράς, επισημαίνοντας μάλιστα ότι ο Χαβιέ Ριμπάλντα δεν τον γνωρίζει καν. Διαψεύδοντας έτσι κάθε φήμη για σχετικές διαπραγματεύσεις των δύο πλευρών.

Για να μην βρεθείτε προ εκπλήξεως και ξεχάσετε να πείτε «χρόνια πολλά» σε αγαπημένα σας πρόσωπα.

Σύμφωνα με το εορτολόγιο, λοιπόν, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά σήμερα, Δευτέρα 10 Αυγούστου, τον Άγιο Λαυρέντιο τον Αρχιδιάκονο, μία από τις εμβληματικότερες μορφές των διωγμών των πρώτων χριστιανικών αιώνων.

Σε ποιους λέμε «χρόνια πολλά»

Την ονομαστική τους γιορτή έχουν όσοι φέρουν τα ονόματα:

• Ηρωνία, Ηρώ, Ήρων
• Ιππόλυτος, Ιππολύτη
• Λαυρέντιος, Λαυρεντία

Το Alexander Stadium του Μπέρμιγχαμ και η Μεγάλη Βρετανία ετοιμάζονται να υποδεχτούν, για πρώτη φορά στα 92 χρόνια της διοργάνωσης, το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στίβου. Πρεμιέρα με Μίλτο Τεντόγλου.

Η Ελλάδα στέλνει τη μεγαλύτερη αποστολή της στην ιστορία του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος στίβου. Συγκεκριμένα, αριθμεί 59 μέλη, μετά την αναγκαστική απουσία, λόγω τραυματισμού, της Οξάνας Κορένεβα.

Αρχή με Ραφαηλίδου και Μαγκούλια – Πρεμιέρα για Τεντόγλου

Η άρτι αφιχθείσα από το Γιουτζίν, Μαρία Ραφαηλίδου και η Μαρία Μαγκούλια ρίχνονται πρώτες στη μάχη του προκριματικού της σφαιροβολίας στις 12:35. Το όριο πρόκρισης είναι 18.20.

Πέντε λεπτά αργότερα ξεκινά τις προσπάθειές του ο Χρήστος Φραντζεσκάκης στο πρώτο γκρουπ της σφύρας. Για να περάσει εγγυημένα στον τελικό θα πρέπει να ρίξει πάνω από 78.00, όπως και οι Γιώργος Παπαναστασίου και Μιχάλης Αναστασάκης, που θα λάβουν μέρος στο β’ γκρουπ στις 14.20.

Οι πρώτες ελληνικές συμμετοχές σε δρομικά αγωνίσματα είναι αυτές της Πολυνίκης Εμμανουηλίδου και της Ραφαέλας Σπανουδάκη στις 13.25. Αμφότερες θα αγωνιστούν στα 100 μ. και θα πρέπει να πετύχουν έναν από τους 12 καλύτερους χρόνους των τριών προκριματικών σειρών, προκειμένου να συναντήσουν στα ημιτελικά τις 12 που πέρασαν απ’ ευθείας βάσει των φετινών επιδόσεών τους.

Στη 13:30 είναι η ώρα του κατόχου του τίτλου και τρεις φορές νικητή στο θεσμό, Μίλτου Τεντόγλου, όπως και του Νίκου Σταματονικολού, καθώς ξεκινά σε δύο γκρουπ ο προκριματικός του μήκους. Το όριο έχει τεθεί στα 8.15.

Το πρωινό πρόγραμμα θα κλείσει για τα ελληνικά χρώματα με τη σφαίρα με τη συμμετοχή των Κώστα Γεννίκη, Ιάσονα Μαχαίρα και Οδυσσέα Μουζενίδη. Πολύ υψηλό και εδώ το όριο των διοργανωτών, καθώς είναι 20.60.

Πέντε τελικοί στο απογευματινό πρόγραμμα

Για τη σφαιροβολία ανδρών και γυναικών, καθώς και τα 100 μ. γυναικών όλα θα τελειώσουν το απόγευμα με τη διεξαγωγή των τελικών (και των ημιτελικών, λίγο νωρίτερα για τα σπριντ). Τα 5.000 μ. των ανδρών και η μικτή σκυταλοδρομία 4Χ400 μ., είναι άλλοι δύο τελικοί της πρώτης βραδιάς.

Εξασφαλισμένες ελληνικές συμμετοχές το βράδι είναι αυτές της Σπυριδούλας Καρύδη στο τριπλούν στις 21:55 με το όριο στα 14.15 και της Σταματίας Σκαρβέλη στη σφύρα, όπου μια επίδοση πάνω 71.50 θα τη βάλει στον τελικό, ωστόσο όπως σε όλα τα άλματα και τις ρίψεις είναι πάρα πολύ δύσκολο να βρεθούν παραπάνω από δώδεκα που θα καταφέρουν να ξεπεράσουν το όριο πρόκρισης.

Η απίθανη Ελένη Ιακωβάκη κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 400μ. εμπ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κ20 με 55.99 και βελτίωσε το πανελλήνιο ρεκόρ της κατηγορίας.

Η μόλις 17 ετών αθλήτρια, η μικρότερη της κούρσας έδειξε μια ακόμη φορά φέτος το ταλέντο και την δυναμική της ξεπερνώντας αθλήτριες με εμπειρία.

Η αθλήτρια του Χρήστου Κατσίκα ξεκίνησε φέτος την ενασχόληση της με τα εμπόδια, γεγονός που δείχνει πως την επόμενη σεζόν θα παρουσιαστεί ακόμη δυνατότερη.

Όπως και στην κούρσα του ημιτελικού επέλεξε να σχετικά αργά το πρώτο 200άρι, μάλιστα πέρασε έκτη, ωστόσο δεν είχε κανένα πρόβλημα στη συνέχεια να ανεβάσει το ρυθμό της και να βρεθεί στην τρίτη θέση καταρρίπτοντας το πανελλήνιο ρεκόρ του ημιτελικού, που ήταν 57.10. Παράλληλα έγινε μόλις η τρίτη Ελληνίδα στην ιστορία του αγωνίσματος που κατεβαίνει τα 56.00.

Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε το φαβορί, η Ρουμάνα Αλεξάντρα Στεφανία Ούτσα με 55.33 και δεύτερη ήταν η Τούμι Ραμογκόπα (Ν. Αφρική) με 55.99.

Η Ιακωβάκη ήταν η πρώτη Ελληνίδα που έτρεχε στον τελικό των εμποδίων και φυσικά η πρώτη που ανέβηκε στο βάθρο των νικητριών. Σε ένα αγώνισμα, όπου ο πατέρας της, Περικλής Ιακωβάκης, κατέκτησε το 1998 στην ίδια διοργάνωση το χρυσό μετάλλιο.

Η νεαρή έχει μπροστά της δύο χρόνια στην κατηγορία Κ20, κάτι που σημαίνει πως θα επιστρέψει σε Παγκόσμιο για να διεκδικήσει το υψηλότερο σκαλί του βάθρου. Ο αγωνιστικός προσανατολισμός της αθλήτριας δε θα αλλάξει, τα 400 μ. εμπ. δε θα γίνουν ακόμη το βασικό της αγώνισμα, αφού όπως δήλωσε και η ίδια και τη νέα σεζόν τα 200 μ. και 400 μ. θα έχουν τον πρώτο λόγο.

Τα μέλη της ομάδας ήταν διάσπαρτα στο στάδιο, τα περισσότερα από τα οποία έχασαν ότι τους είχε απομείνει από φωνή, καθώς είχε προηγηθεί το Σάββατο και η κούρσα της Ρούσσου. Οι αγκαλιές, τα φιλιά και τα δάκρυα ήταν αναμενόμενα για μια ενωμένη ομάδα, που επί δύο εβδομάδες δούλεψε για κοινούς στόχους.