Το δύσκολο στοίχημα του Αλέξη Τσίπρα
Επίσημη πρώτη σε λίγες μέρες, στις 26 του Μάη, για το κόμμα που καθώς είναι αβάφτιστο αποκαλούμε όλοι κόμμα Τσίπρα. Βαφτίζεται λοιπόν την επόμενη Τρίτη στο Θησείο, με φόντο την Ακρόπολη. Και καταγράφεται στο πολιτικό ληξιαρχείο με τα κύρια στοιχεία της ταυτότητάς του. Θεμελιώδεις αξίες, στρατηγική, τακτική, προγραμματικοί πυλώνες, φιλοδοξίες, διεκδικήσεις. Γιατί δημιουργείται, ποιες κοινωνικές ομάδες θέλει να εκφράσει, ποιος είναι ο οδικός του χάρτης. Πού θέλει να πάει και πού θέλει να μας πάει με το big bang του λεγόμενου προοδευτικού χώρου που επιδιώκει. Με τη σύνθεση διαφορετικών ρευμάτων, που συγκλίνουν μεν, έχουν διαφορές δε. Και με τη φρεσκάδα που θέλει να καταγράψει από τα πρώτα του βήματα.
Οποιος δεν πετάει στα σύννεφα, ξέρει ότι πρόκειται για ένα δύσκολο στοίχημα. Και τα τροχιοδεικτικά πυρά από όσους ξεβολεύει και φοβίζει, δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία για το τι περιμένει τον ίδιο τον Τσίπρα και τους ταξιδιώτες της Ιθάκης. Η ενέδρα του Φρανκενστάιν της Δεξιάς πρώτα πρώτα, με τον οποίο φλερτάρει και το ΠΑΣΟΚ. Δυο κεφάλια, τρία πόδια, δεκατέσσερα μάτια – μια κατασκευή τρόμου για το χτες με απευθείας ανάθεση από το Μαξίμου. Τα 100 δισ., οι κλειστές τράπεζες, οι κακούργοι που αποφυλακίστηκαν, οι σκευωρίες και τα λοιπά. Πάσα νόσος και πάσα μαλακία για να μη συζητάμε για ακρίβεια, μισθούς, ΟΠΕΚΕΠΕ, υποκλοπές, για το κράτος ως πεδίο διαφθοράς. Και για να ακυρωθεί κάθε πνοή διεξόδου. Την πάσα ελπίδα αφήστε όσοι περνάτε…
Στην ίδια ακύρωση αποβλέπουν οι κατασκευές που τοποθετούν το εγχείρημα στο χρηματιστήριο θέσεων. Ο Τσίπρας διεκδικεί τον ρεαλισμό του αδύνατου, τον κατηγορούν ότι διεκδικεί τα τούβλα της Κουμουνδούρου. Διακηρύσσει ότι οι πάντες είναι δεκτοί, αλλά χωρίς προκρατήσεις, τον κατηγορούν για μυστικές συμφωνίες. Αποκλείει τη δημιουργία κοινοβουλευτικής ομάδας από προσχωρήσεις, τον κατηγορούν ότι «στρατολογεί» βουλευτές. Ανάλογα με τη μέρα και τη γραμμή, θέλει να διαλύσει τον ΣΥΡΙΖΑ, να εξαγοράσει τον ΣΥΡΙΖΑ, να κάνει τον ΣΥΡΙΖΑ 2, να αποκλείσει όλους τους συριζαίους, να λαφυραγωγήσει, να διαλύσει, να διατηρήσει, να εξοντώσει, να αναπαλαιώσει. Τρέχα γύρευε και Νικολό καρτέρει, με δυο λόγια.
Λέγε λέγε κάτι μένει και θα δούμε τι μένει από όλα αυτά. Το βέβαιο είναι ότι έχουν τους λόγους τους Μαξίμου, κομματικά επιτελεία, κυκλώματα, γνωστά πρόσωπα και χαλκεία απρόσωπα, που παράγουν και διακινούν ιστορίες για αγρίους. Γιατί ξέρουν ότι τίποτε δεν θα είναι όπως πριν στο πολιτικό σκηνικό, από τη στιγμή που θα δραστηριοποιηθεί ο «νέος παίκτης». Βεβαιότητες, μηχανισμοί, σχέδια επί χάρτου, φιλοδοξίες πάσης φύσεως, αρχηγικές ορέξεις θα αμφισβητηθούν εκ των πραγμάτων, αν δεν αμφισβητούνται ήδη. Η ίδια η επιδίωξη για ένα κοινωνικό κύμα, που θα ξεπεράσει όσα η ίδια η ζωή έχει ξεπεράσει, γκρεμίζει φραγμούς και ανοίγει νέες προοπτικές σε όσους αναζητούν διέξοδο από το αδιέξοδο σήμερα. Νέοι συσχετισμοί, νέες δυνατότητες, νέες ελπίδες θα επιβάλουν ανακατατάξεις. Ειδικά δε για τον χώρο της Αριστεράς και τους σχηματισμούς του, η βασανιστική κρίση μπορεί να αποδειχτεί η λυτρωτική…
